It wasn't me

Ruim een jaar geleden is het alweer dat Kenny [fictieve naam] zijn identiteitskaart verliest. Hij is altijd al chaotisch geweest en op het verjaardagsfeestje waar hij heen ging had hij zijn tas een klein moment onbeheerd gelaten en twee tellen later was die verdwenen. Inclusief zijn portemonnee en identiteitskaart. Bijna een jaar later word ik door een collega gevraagd om te assisteren in een onderzoek naar de diefstal van een Rolex. De opdrachtgever is zijn dure horloge kwijtgeraakt door een slimme oplichterstruc op Marktplaats.

Een week eerder zet hij zijn Rolex daar te koop en al snel meldt zich een geïnteresseerde die die vraagprijs biedt. Ze maken een afspraak in een café voor de overdracht. De koper is vriendelijke en geïnteresseerd, inspecteert het horloge grondig en wil hem definitief kopen. Hij vult het rekeningnummer van de opdrachtgever in op de bank-app op zijn telefoon en vult het bedrag in. Ter controle laat hij het scherm nog even zien aan de verkoper en ook laat hij uit zichzelf zijn identiteitskaart zien aan de opdrachtgever zodat alles in orde lijkt. Hij mag er zelfs een foto van maken. Op de foto van het identiteitsbewijs is te zien dat de koper ene Kenny is. Kenny vertrekt vervolgens met de Rolex van 8000 euro. Als de opdrachtgever bij thuiskomst zijn banksaldo checkt blijkt dat Kenny helemaal niets heeft overgemaakt en dat hij is bedonderd. Via telefoon en marktplaats probeert hij verhaal te halen maar er wordt niet meer gereageerd.

Op de foto die de opdrachtgever heeft gemaakt zijn de gegevens van Kenny duidelijk te lezen. En hij is gemakkelijk te vinden. We besluiten hem op te zoeken op zijn werk. We houden er rekening mee dat hij niet de dader is ondanks dat de opdrachtgever vindt dat deze heel erg leek op de persoon wiens pasfoto op het identiteitsbewijs staat. Maar niets is zeker. Misschien gebruikte hij wel degelijk zijn eigen ID tijdens het stelen van het horloge. Zodra hij naar buiten komt spreken we hem aan en leggen direct uit wie we zijn en laten onze legitimatie zien. Hij kijkt er niet van op dat er weer iemand voor zijn neus staat die vragen komt stellen. Hij vertelt dat hij zijn ID is kwijtgeraakt en daar al meerdere keren aangifte van heeft gedaan bij de politie. We spreken af om hem wat uitgebreider te spreken bij hem thuis op een ander tijdstip.

Tijdens een kopje koffie blijkt dat Kenny jong is, begin 20, en zijn leven op de rit probeert te krijgen. Hij heeft een leuke baan maar ligt wakker van zijn verloren identiteitskaart. Zijn leven staat op zijn kop. Meerdere gedupeerden hebben hem opgespoord om verhaal te halen. Meermaals is hij bedreigd en zijn ID is dus ook veel vaker gebruikt door de oplichters, waarvan er één erg op hem lijkt.

Geen enkele gedupeerde krijgt argwaan als deze crimineel met een strak gezicht de identiteitskaart van Kenny laat zien. Telkens spreken zij af met particuliere verkopers, ‘betalen’ met dezelfde bank-app en gaan er vandoor met de luxegoederen. En elke keer weer stuurt Kenny de gedupeerden door naar de politie. Hij laat ons zien welke berichten hij krijgt en al snel wordt duidelijk dat er minimaal 20.000 euro is buitgemaakt. En dat is alleen nog maar wat we hier even snel te zien krijgen.

 

Nog geen week later krijgt Kenny de schrik van zijn leven als hij, ondanks dat hij al vaak naar de politie is geweest met zijn verhaal, van zijn bed wordt gelicht door een arrestatieteam van de politie. Zijn huis wordt doorzocht. Gearresteerd wordt hij niet omdat er geen gestolen goederen worden aangetroffen. Niet veel later wordt ons door de politie gevraagd hen te informeren over ons onderzoek. We dragen onze bevindingen over en kunnen een flink aantal gedupeerden toevoegen aan het dossier waardoor meerdere aangiften al snel aan dezelfde daders kunnen worden gekoppeld. Aangezien er in de tussentijd ook een kenteken en duidelijke camerabeelden van de daders zijn verkregen gaan wij ervan uit dat de politie de zaak tot een mooi einde zal brengen. Op de beelden is duidelijk te zien dat Kenny niet een van de daders is maar of hij uiteindelijk iets met de zaak te maken heeft gehad of niet moet nog blijken. Het kan in theorie altijd nog zo zijn dat hij vrijwillig zijn identiteitskaart heeft gegeven en deelt in de opbrengst.

Er zijn vele vormen van identiteitsfraude. Zo kan een paspoortkopie in verkeerde handen vallen waarmee vervolgens huizen worden gehuurd waar wietplantages in worden gezet. Of er worden bankrekeningen geopend die voor criminele activiteiten worden gebruikt, spullen gekocht op uw naam of u wordt misschien wel van uw bed gelicht door een arrestatieteam.

Wees dan ook voorzichtig met het delen van uw gegevens. Ga nooit in op e-mails van banken en andere vreemde afzenders. Geef uw paspoort niet af en laat deze ook niet kopiëren. Is dit wel nodig, gebruik dan de speciale app van de Rijksoverheid. Door deze app te gebruiken wordt er een veilige kopie gemaakt van uw identiteitsbewijs.

U vindt informatie over de app via deze link:

Vragen? Aarzel niet om contact met ons op te nemen!